و شاید برای آخرین بار

نگاهم می کنی، به خیالت شادم! نگاهم به توست، اما دلم؟!... لمسم نکن، نگاهم نکن، حرف نزن... می خواهم رها شوم، پرواز کنم... شاید آسمان، آغوشم کند!
به اجبار ازدواج کرده ام! بهانه ای برای زندگی ندارم... تنها چیزی که برایم مانده است حسرت های کودکیم را فریاد می کند! حسرت های دیروز و بغض های امروز...
می نویسم تا شاید ذره ای آرام گیرم... فقط ذره ای!